İntihar konusunda halen şüphelerim var. Şuan yüksek bir bina üzerinde en uç tayım. Burası dipsiz bir çukur misali kapkaranlık. Bundan sonraki hayatımı hayal etmeye çalışıyorum,diğer hayat yani yaşamın asıl başlangıcı denilen yer nasıl bir yer… Hiç böyle düşünmemiştim ölümü,hiç bu kadar uzak kalmamıştım gözlerine. Acı,çok acı sensiz bir dünyada yaşamak… Çevremdekiler beni yönlendirmeye çalışıyor. Melek onun gözünden görmeye çağırırken, iblis beni iştahla aşağıda bekliyordu.

Lise hayatı hiç unutulmaz derlerdi. Lisede çok az kişinin başına gelebilecek olaylar hep benim başıma gelmişti. Değişmiş, aşık olmuştum, aşık olduğum için değişmiştim… Ne yapmalıyım şimdi bilmiyorum…

Tek şey Biliyorum, buradan atsam kendimi zerre üzmez onu… O yine yalanlara inanmaya devam eder… Bağdat, yaşamım boyunca ilk kez rüyama giren kız, çok sevmiştim onu. Sarı saçları masum gülüşü ve gözleri. Elimde değildi ona bağlanmamak, inanmamak mümkün değildi. Hataları vardı. biliyordum ama hep gözardı ettim hiç şüphelenmedim ondan. Sanki dünyada tek gerçek o kalmıştı… Hatalarıyla, yalanlarıyla sevmiştim onu… Gözleri öyle güzeldi ki helede gülüşü, Çok samimiydi ona inanmamak için şeytan olmak gerekirdi…

İş yerlerimiz karşı karşıyaydı. Neredeyse her gün karşılaşıyorduk, ve gülerek sevinçle gidiyordum artık işe. Çünkü biliyordum, onu görecektim, görecek mutlu olacak ve beni kandıracaktı. Belkide en çok o gülüşü etkilemiştir beni, gözlerini hafiften kısarak öyle güzel gülerdi ki… Bağdat Bağdat Bağdat… hiç sıkılmadan sonsuza kadar yazabilirdim bu isimi. Ama ben yazmak değil silmek istiyordum artık. Kafamdan ve hayatımdan.

Denedim ondan uzak durmayı hiç konuşmamayı denedim. Ama olmadı yine geldi yanıma ve kulağıma fısıldamaya başladı. Şeytanın çırağına emri gibi bir şeydi bu… Ve ben yine alamıyordum gözlerimi ondan. Çok fazla hata yaptım. Hatalarımı yapmamdaki en büyük etken yalanlarını gözardı etmemdi bundan eminim.
Okul açılmıştı artık 3 aylık tatilin yorgunluğunu çıkaracaktım okuldan… bağdat yoktu orada beni üzebilecek kimse yoktu…Yeni bir sayfa açacaktım yaşamımda ve kimseyi sokmayacaktım bir daha hayatıma. Yani öyle düşünüyordum. Bitti sanmıştım, her şeyle birlikte onuda geride bıraktığımı sanmıştım. Olmadı, elimde kalemim onu görmesem bile ismini yazar şekilde buldum. Herkeste onu gördüm, herkese onu anlattım. Savaşamayacak kadarda güçsüzdüm. Güçsüzlük ve yalnızlık çıkardı beni buraya, onun olmadı bir ruhu taşıyorum ben şuan burada. Sen nereden anlayacaksın bunu. Ben hayallerini kurduğum kadını yaşayamadım. Rüyalarımdan uyandıran kadını kaybettim. Sen bunu anlayabilir misin? Şimdi ya buradan atacağım kendimi, yada teslim olacağım şeytana.

Oluşum tarihi: 27.08.2010


Bu yazıya puan vererek diğer yazılardan daha fazla yararlı olduğunu bize bildirebilirsiniz.
1 Puan2 Puan3 Puan4 Puan5 Puan (Hiç puan verilmemiş)
Loading...
Yazılara verdiğiniz derecelendirmeler site yönetimi tarafından yararlılığı göz önüne alınarak ilgi odağı olarak görülmektedir. Eğer yararlı ise makale daha geniş araştırmalara ve değerlendirmelere tabi olur.
Ben, ڧ ZLine »

MNX N For X Leader  TROLL AND FLOOD SPAM GROUP    Arkamda bıraktığım herkesin A'*'.na koyayım."

Hadi bir yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir