Aylardır bir köşeye kaldırdığım, orda tozlanmaya bıraktığım bir kitabı aldım az önce elime. Simru, dedim her zamanki gibi. Yine Kahraman Tazeoğlu’ydu beni askerde kitaplarıyla yalnız bırakmayan adam. Bir hediye olarak gelmişti bana ve aylardır okumak için nedenim yoktu. Artık var dedim ve arkasını çevirip baktım, sanki ben yazmıştım. Sanki benden dökülmüştü cümleler. Neden soruları soruyordu, neden geldin. Tamamlayamadığın hangi vicdansızlığın için döndün diyordu.

Bu kısımlar etkileyiciydi evet sevdirdi kendini, okuma isteğimi uyandırdı. Bir çok sözü ile beni anlattı.

Mezarıma çiçekle gelmen, beni öldürmüş olman gerçeğini değiştirmiyor.

Son cümle tamamen ben oldu, Göremediğin şey şuydu: Ben sana hayatımı verdim, sen onu başkasının çöpüne attın. 

Yeni bir dönem başlatıyoruz. Belki daha düşük belkide ölüm dolu bir dönem ama bu cümleler bana unuttuklarımı hatırlatacak. Hiç unutmayacağım şeyleri tekrar tekrar öğretecek bana. Ölüm kadar yalnızlığım şimdi yağmurlar altında kalmış bir kedi yavrusu gibi.  Yalnızlık değişir, ölüm son bulur. Küçük kedi elbette o yağmurdan kurtulur, o çöpten o hayatı tekrar alır.


Bu yazıya puan vererek diğer yazılardan daha fazla yararlı olduğunu bize bildirebilirsiniz.
1 Puan2 Puan3 Puan4 Puan5 Puan (1 votes, average: 4,00 out of 5)
Loading...
Yazılara verdiğiniz derecelendirmeler site yönetimi tarafından yararlılığı göz önüne alınarak ilgi odağı olarak görülmektedir. Eğer yararlı ise makale daha geniş araştırmalara ve değerlendirmelere tabi olur.
Ben, ڧ ZLine »

MNX N For X Leader  TROLL AND FLOOD SPAM GROUP    Arkamda bıraktığım herkesin A'*'.na koyayım."

Hadi bir yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir