Ben büyük bir denizde, su damlasıyım.

 Uzun yıllar önce çocuk olmuş, bir çok hayal kurmuş 24 yaşına gelmiş ama hiç birini gerçekleştirememiş birisiyim. Umudumu da kaybetmek üzereyim, yoruluyorum diyebilirim. İlk kez kalemi elime alışım sevdiğim bir kız içindi. Hangimizin edebiyatla tanışmamız iki küçük gülen göz bebeğinden geçmezki zaten. Zamanla daha çok yazdık. Belli kalıplar ve yeni düşünceler yazdık ve daha çok yazdık. Bir gün sen nesin diye sorsalar yazarım demek isterdim. Olamadım. Hiçbir zaman kendimi o kadar iyi görmedim.

Ama normal toplum üyelerinden büyük bir farkım olduğunu en baştan beri biliyordum. Bir çok kişinin korktuğu şeylere hayranlık duyuyordum. Bu bakış açısı zamanla bende onlarda olmayan şeyler yarattı, hayali karakterler ve genişletilebilir düşünce yapısı. Bu durumlar bana online dünyada yeni bir hayat yaratmama yardımcı oldu. Bunu çok duymuşsundur, orada ben başka birisiyim. Yıllardır deniyorum, her şeyi yarım yaptım, her şeyden biraz bilirim. Hiçbir zaman bütün olmadım. Şimdi tam olmaya çalışıyorum.

Ben yeni bir başlangıcım. Ben hataları itiraf edebilen ve tekrarlamayacak olanım. Ben bir daha kimseye güvenmeyecek olanım.